ناگفته های 2ماهه

عزیز دلم ٢ماهی می شه که چیزی ننوشتم،نفسم درگیر بازیگوشی های تو و سرگرم تفریح های تابستونی بودیم، دور همی ها و شب نشینی ها. پسرم ماه پیش ٢تا دندون بالاییت هم در اومده و تو با لبخند ٤دندونیت دل ما را آب می کنی.کلی اسباب بازی های خوشگل هدیه گرفتی از مامانی هات ...هواپیما،شیر،زرافه،لاک پشت، ماشین...و البته خیلی اهل بازی کردن نیستی و همش می خوای تو کارهای بزرگترها و وسایلشون باشی. امروز ساعت ١١ لبه ی میز را گرفتی و سر پا ایستادی و من کاملا غافلگیر شدم و دوربین را آوردم و از این صحنه تونستم فیلم بگیرم...باورم نمی شه که تو همون جوجه ی ریزه میزه ی منی که چه شبهایی را با هم تا صبح بیدار می موندیم و من استرس داشتم که می تونم از تو نگه داری کنم یا نه...دست دستی هم کنی یه جوری لبهات را غنچه می کنی که آدم ضعف می کنه و شروع به دست زدن می کنی...هر چیزی که می خوای بگی اَه اَه می گی. و برای خوابیدن تا آخرین لحظه مبارزه می کنی تا تمام نیروت تمام بشه هیچ جوره نمی خواهی که بخوابی بس که بازیگوشی. فقط 2 ماه دیگه ت 1 سالگیت مونده...سالم باش و قوی شاهزاده ی من.